📖 1. Verhalende fragmenten

Deze fragmenten zijn openingen.
Het volledige verhaal vraagt om gelezen te worden.

Fragment: De Reis

‘Je moet eerst naar Ljubljana,’ zei Mohammad.
‘Daarna brengt een vriend je naar Italië.’

In mijn schoen zat een Grieks paspoort.
Mijn foto. Een andere naam.

Op de luchthaven voelde elke stap als een risico.
Angst en hoop liepen naast elkaar.

Bij de controle hield ik mijn adem in.

De agent keek, fouilleerde, zweeg
en zei toen: ‘Ga maar.’

Op dat moment wist ik niet meer wie ik was.
Alleen dat er geen weg terug bestond.

Fragment: Shalman

Het leven in Shalman voelde als een reis door lagen van tijd.
Gelach, spel, afscheid en verlies vormden mij, zonder dat ik het toen begreep.

Mijn ouderlijk huis, gebouwd in het hart van het dorp, was meer dan een huis.
Het was een toevluchtsoord van liefde, veiligheid en familie.

De tuin leek eindeloos. Twee houten poorten scheidden onze wereld van de buitenwereld.

Langs het pad groeiden sinaasappel- en mandarijnbomen, hun geur hing zwaar in de lucht.

Achter het huis lag het zwembad.
Een plek van spel en lachen, maar ook van angst.

Jaren later hoorde ik hoe Sadat, onze huishoudster, ooit volledig gekleed het water in sprong
om mij te redden. Pas toen begreep ik dat mijn kindertijd niet alleen uit onschuld bestond,
maar ook uit momenten waarin liefde zich stil en zonder woorden toonde.

Fragment: Roos

Roos luisterde zwijgend.
Haar ademhaling was rustig, maar de spanning hing tussen ons in.

‘Ik wil niet langer in het geheim leven,’ zei ik.
‘Morgen wil ik met je moeder praten.’

Ze aarzelde even.
‘Bereid je voor,’ zei ze zacht. ‘Haar antwoord kan anders zijn dan je hoopt.’

In die tijd was zelfs samen lopen gevaarlijk.
Blikken werden veroordeeld, stilte werd gecontroleerd.

Moed was geen keuze, maar een pantser.

Toch voelde dit gesprek als een grens.

Niet alleen tussen ons en haar moeder,
maar tussen angst en een toekomst die we nog niet konden zien.

Deze fragmenten zijn openingen.
Het volledige verhaal ontvouwt zich in het boek Klimop.